Ano ang Silbi?

April 16, 2010

Isa pong paalala para sa mga nais maglingkod sa ating bayan:

Ano ang silbi ng kapangyarihan
kung ito’y gagamitin lang sa mga maliliit, mahihina at walang kalaban-laban.
Ang kapangyarihan ay regalo mula sa Itaas,
hindi para gamitin sa mga mahihina at walang kalaban-laban,
kundi para magsilbi sa mga ito ng walang hinihintay na anumang kapalit.

Ano ang silbi ng karunungan,
kung ito’y gagamitin para manloko ng ating kapwa.
Ang karunungan ay regalo mula sa Itaas,
hindi para manloko ng ating kapwa,
kundi para turuan at gabayan sila.

Ano ang silbi ng pagiging mayaman,
kung lalo pang pahihirapan ang mga mga dukha.
Ang kayamanan ay regalo mula sa Itaas,
hindi para itambak sa baul at magpahirap ng kanyang kapwa
kundi para ibahagi sa mga dukha, maysakit, walang tirahan at nangangailangan.

Ang Kapangyarihan, Karunungan at Kayamanan ay regalo mula sa Panginoon,
kaya dapat lang na ingatan at gamitin sa tamang paraan.

By sandi | Posted in Karapatan ng Bawat Nilikha | Tagged , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Comments (17)

aTY 1st Anniversary

December 29, 2009

Happy  1st Anniversary ang Tanging Yaman!

namamasko po!

namamasko po!

Magandang araw po sa inyong lahat! Masayang masaya ako sa araw na ito, dahil ito ang unang araw na isinilang “ang tanging yaman”. Lubos ang aking pasasalamat kay Big Bro. na isinilang niya ito para makapag bigay ng liwanag at inspirasyon sa mga taong naglalakbay sa madilim na daan ng buhay, makatulong ng simple at maipadama ang Kanyang presensya sa mga taong may kakaibang sakit at sa mga taong nakakaramdam na sila ay nag-iisa sa kanilang pinadaraanan sa buhay.

Sa kabila ng napakarami kong pagkukulang, sa aking pagtalikod sa Kanyang tawag noon ay hindi Siya nagsasawang ako ay gabayan at kalingain. Kaya naman lubos ang aking pasasalamat kay Big Bro. at kay Ina’y Maria. Nagpapasalamat rin ako na binigyan ako ng pagkakataon na kahit dito at sa pamamagitan ng pagtulong ko sa aking kapwa ay mapaglingkuran ko Siya. Salamat at kahit papaano ay nakapag sponsor ako ngayong taon ng tatlong simpleng soup kitchen at makapagbigay ng konti sa mga taong nasa “hands of friendship”.  Kulang pa siguro ang aking ginawa kumpara sa pangangailangan ng aking kapwa at sa kabutihang pinapakita ni Big Bro. sa akin.

At syempre, Sa inyong lahat na aking mambabasa na naging mga kaibigan, maraming maraming salamat po sa inyong pagsuporta at walang sawang pagsubay-subay sa “ang Tanging Yaman”. Sa iba’t ibang blogger at blogsite na nagbigay ng pagkilala at parangal sa akin at sa aTY…maraming salamat po! Ang pinaka magandang regalong aking natanggap ay nadagdagan ang aking mga kaibigan.

Marami pa akong pangarap sa aty, gusto ko pang lumawak ang sakop nito at naaabot pero hindi sapat at limitado lang ang aking pondo kaya ipahintulot nyo po sanang makapaglagay ako ng donations button para sa page na “Hands of Friendship para mas marami pang matulungan at ang matitira ay para sa maintenance ng aty. Sa tuwing aking nakikita at nababalitaang nadagdagan ang mga may sakit, walang makain, walang matitirhan, mga taong naghahanap ng pang-unawa sa kanilang pinagdaraanan. Kailangan kong kumilos at sila ay abutin at tulungan para maiwasang sila at kanilang mahal sa buhay ay tuluyang lumayo at malimutan na mayroong Diyos na nakikinig sa kanilang panalangin at hinaing.

Anuman tulong ay labis naming ikatutuwa at bahala na po si Big Bro na gumanti sa inyong kagandahang loob.

Ipagpaumanhin nyo kung minsanan lang ako makadalaw sa inyong blog, hindi makareply sa inyong comment. Sa ngayon ang inyong lingkod ay dumadaan sa isang krisis at kailangan magtipid…sarling sikap ang trabaho ko ngayon..minsan meron,minsan wala. Umaasa lamang sa Kanyang dakilang awa at grasya. Salamat na lang andyan Siya palagi ang aking Tanging Yaman para ibigay ang aming pang araw-araw na pangangailangan.

God bless us all more this coming year 2010!

In prayer with Mary,

sandi

signature sandi
By sandi martin | Posted in Inspirasyon, Kalikasan at Kapaligiran, Karapatan ng Bawat Nilikha | Tagged , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Comments (12)

St. Peregrine Laziosi, OSM

August 28, 2009

St. Peregrine Laziosi, OSM, was born in 1260, at Forly,Italy. He is known as the patron saint of all who has cancer and uncurable diseases.

Pls. visit their shrine at:
St. Peregrine Parish Shrine,
National Road, Tunasan, Muntinlupa Read More »

signature sandi
By sandi martin | Posted in Kamay ng Isang Kaibigan | Tagged , , , , , , , , , , , | Comments (21)

Sa Kanyang Kandungan

July 29, 2009

“Hindi ka na makakalakad.” ang sabi ng doktor sa isang dalawampu’t walong taong gulang na babae. Nabangga ng isang malaking truck ang kanilang sinasakyan na naging dahilan para maparalisa ang ilang bahagi ng kanyang katawan. Minsan ay nasabi niya sa Panginoon, “hindi ko na matuturuan ang aking mga estudyante sa elementarya, hindi na makalilikha ang aking kamay ng magagandang sining, makatutugtog ng piano at gitara. At nawalan na rin ako ng kalayaan, palagi na lang akong aasa sa tulong ng ibang tao at mga kagamitan para ako ay makakilos.”

Kahit sa kanyang pagkakahiga o habang naka-upo sa wheelchair, Palagi niyang kinakausap ang ating Diyos at minsan ay kanyang natanong “Bakit nangyari sa akin ito? Paano na ang aking buhay ngayon? Wala na..tapos na ang aking masasayang araw! Wala akong magawa sa aking sarili at sa ibang tao. Ang nagagawa ko lang ay maupo maghapon.”

Kahit na minsan ay nangingibabaw ang kalungkutan dahil sa kanyang sinapit, sa pamamagitan ng grasya ng Diyos,tulong ng kanyang kapamilya at kaibigan nagpatuloy siyang naniwala na mahal siya ng ating Diyos.Naniniwala siya na gagamitin pa rin siya ng Panginoon.

Muli siya ay nagdasal, “Lord, ituro mo sa akin kung paano ko malalamang mahal mo ako?”

Ilang buwan ang lumipas pagkatapos niyang sabihin ito sa ating Panginoon, dumalo siya sa isang pagtitipon ng mga may kapansanan at doon ay may nakilala siyang isang batang babaeng paralisado at hindi makapag-salita. Sa tuwing ito’y kanyang makikita, ang batang babae ay palaging nakangiti habang nakasakay sa kanyang wheelchair at tinutulak ng kanyang mabait na kasama.

Habang nagpapahinga ang dalawa sa gawain ng pagtitipon, hindi niya maiwasang isipin kung paano nakikita ng bata ang kanyang sariling buhay na maghapong naka-upo sa wheelchair, samantalang ang ibang bata ay naglalaro at nagtatakbuhan.

Kanyang tinawag ang kasama ng bata at sinabi, “Maaari ko bang siyang maiupo sa aking kandungan?

“Oo naman” sagot ng kasama ng bata, At dahan-dahang nilagay ang bata sa kanyang kandungan. Maya-maya tumingin sa kanya ang bata para sulyapan ang kanyang mukha. Sa oras na iyon nakaramdan siya ng pagmamahal at habag sa bata.

Siya ay tahimik na nagdasal sa Panginoon. “Lord, bakit ganito ang aking nararamdaman? Bakit ako nakakaramdam ng pagmamahal sa batang ito samantalang wala naman siyang ginagawa sa akin kung hindi ang maupo lamang sa aking kandungan?’

Sa ilang saglit, may diwang pumasok sa kanyang isipan. “Ganito ang Aking pagmamahal sa iyo.”

Sa mga oras na iyon naalala niya ang kanyang dasal sa Panginoon, kung paano mararamdaman ang pagmamahal ng Diyos. Siya ay pinakinggan at tinugon ang kanyang dasal sa pamamagitan ng munting batang naka-upo sa kanyang kandungan. Natutunan niya, na ang ating Diyos ay hindi tinitignan kung ano ang ating kayang gawin at hindi kayang gawin, basta naroroon lang Siya para tayo ay Kanyang mahalin at makasama.

By sandi martin | Posted in Maikling Kwento sa Tanging Yaman | Tagged , , , , , , , , , , , | Comments (9)

Ang Tanging Yaman

July 23, 2009

Dalawang dekada ang lumipas, Pumasok sa aking isipan ang salitang “Tanging Yaman” ng ako ay isang aktibong choir member pa lamang sa aming simbahan. Isang kantang sinulat ni Fr. Manoling Francisco,heswita. Nagbigay  inspirasyon sa akin ang kantang ito, para sa aking araw-araw na pakikipagsapalaran sa mundong aking ginagalawan. Ang mga salitang ito ay nagsilbing paalala sa akin na huwag akong maghangad ng labis, ang huwag maiingit. Umasa lagi at magtiwala sa Kanyang kalooban at pagpapala, dahil Siya ang mas nakakahigit, sa Kanya lahat nagmumula ang lahat dahil Siya ang ating Panginoon, ang ating Tanging Yaman.

Matagal ko na rin pinangarap na makapagtayo ng isang sariling negosyo na ang pangalan ay “Tanging yaman” bilang pasasalamat sa lahat ng biyayang Kanyang binibigay. Dumaan ang maraming taon wala akong negosyong napundar dahil walang sapat na kapital. Ngunit may iba palang plano ang ating Diyos, ang plano pala Niya ay magbigay ako ng inspirasyon sa mga kagaya kong minsan ay hinahanap Siya, sa mga taong nabibigatan sa kanilang dalahin, sa mga nag-iisa, sa mga taong maysakit at walang sapat na pampapagamot at sa mga taong nagugutom.

Labis akong natutuwa na nagamit ko ang salitang “Tanging Yaman” para Siya ay aking parangalan at magbigay ng inspirasyon sa inyo at sa ibang tao. Ito ay isang katuparan ng aking mga pangarap. Nawa’y ang pagpapala ng ating Panginoon ay palagi nating madama.

God bless us all!

By sandi martin | Posted in Buhay Espiritwal | Tagged , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Comments (67)

Sa Ating Paglago

July 17, 2009

“Lumago kang kilala Siya at malapit sa ating Diyos dahil Siya ang ating Tanging Yaman.”

rainnyMay isang istorya ng isang “acorn nut” na nahulog sa loob ng isang lata at natabunan ng lupa. Dumaang ang mga araw, isang maliit na talbos  ang sumibol at tumulak papalabas ng lupa. Ang bagong sibol na talbos ay kumuha ng tamang-tama sustansiya para siya ay lumago at mabuhay. Maraming taon ang dumaan, ang maliit na  acorn na binalewala ang tigas ng lata ay naging isang malaking puno kung tawagin ay “oak tree”.

Araw-araw tayo ay nabibigyan ng hindi mabilang na pagkakataon para samantalahin na mag-simula muli. Ang bagong simula ay dumarating kapag may natapos na ibang pangyayari sa ating buhay. Kapag hinayaan natin ang ating mga kasalanan ay mawala sa ating mga puso, tayo ay nagkakaroon ng panibagong buhay kasama ang ating Panginoon. Tayo ay lumalago katulad ng isang mataas at matibay na puno, na nagsimula sa isang maliit na binhi.

Katulad ng isang maliit na binhi, tayo ay unti-unting lumalago ng hindi growing on you 5nating namamalayan. Tayo ay nabubuhay dahil sa Kanyang dakilang pagmamahal at pagkalinga sa ating lahat. Hindi Niya pinangako na palaging bughaw ang kalangitan at hindi rin Niya pinangako na palaging sisikat ang araw, bagkus Kanyang pinangako na tayo ay Kanyang palaging sasamahan at kakalingain sa oras ng kadiliman at unos na sasapit sa ating buhay.

“Minsan ang akala nating katapusan, ay siya palang umpisa pa lamang ng isang bagong simula.”- anonymous

By sandi | Posted in Buhay Espiritwal, Maikling Kwento sa Tanging Yaman | Tagged , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Comments (30)

Room 215

July 3, 2009

“Volunteer worker lang ako, hindi ko kailangan magtiis ng ganito!” wika ni Pam kay Jean na pawang mga volunteer worker sa isang ospital. “Please, huwag ka namang mag-quit,” nagmamakaawang wika ni Jean. “Dalawa na ang nagbitiw ngayong linggo.”

Ang dahilan ng kaguluhan ng mga volunteer workers sa isang ospital ay si Mr. Santos ng room 215. Siya na yata ang pinaka masungit na pasyente sa ospital na ‘yon. Sa lahat ay may reklamo siya- ang kama ay hindi kumportableng higaan, ang pagkain ay palaging malamig, ang doktor ay palaging late, ang mga nurse ay hindi maasahan.

Bumuntung hininga si Pam at sumang-ayong hindi na magbitiw. Ngunit ng oras na pupuntahan na niya si Mr. Santos parang nagdalawang isip siyang tumuloy sa room 215. Tumigil muna siya bago pumasok ng pinto, bumuntung hininga at nagdasal “Panginoon, turuan mo po akong matulungan ang taong ito, dahil alam kong Ikaw lang ang makakagawa nito.” Nakaramdam siya ng kapayapaan sa kanyang kalooban. Sa pagbukas niya ng pinto, nakarinig siya ng malakas na sigaw “Ano kailangan mo?”

“Magandang araw po Mr. Santos, gusto nyo po ba ng dyaryong mababasa?” wika ni Pam. Maya-maya, tumigil siya. Parang may nagpatigil sa kanya, at hindi niya namamalayan ay winika niya ito, “Nakikiramay po pala ako sa pagkamatay ng inyong asawa.” Hindi makapag-salita si Mr. Santos ng ito ay marinig. Tumingin siya sa ibaba at unti-unting naiyak.

Walang alam si Pam kung ano ang dahilan kung bakit nasa ospital si Mr. Santos, lingid sa kanya na si Mr. Santos ay na aksidente sa sasakyan… isang aksidenteng ikinasawi ng kanyang asawa. Dahil nabuksan ang puso ni Mr. Santos ikinuwento niya ang masaklap na pangyayari kay Pam at pagkatapos, sila ay nanalangin. Bago umalis si Pam, humingi ng paumanhin si Mr. Santos sa kayang mga pangit na inasal. “Ayos lang po ‘yon, nauunawaan ko po.” wika ni Pam. “Paalam na po, bukas po ulit.”

Minsan napakadali nating husgahan ang isang tao ng hindi nating nalalaman ang buong katotohan, ngunit kapag nalaman naman natin ang buong katotohanan madali rin magbago ang ating pag-iisip at buksan ang ating puso para unawain ang iba.

By sandi | Posted in Kamay ng Isang Kaibigan, Maikling Kwento sa Tanging Yaman | Tagged , , , , , , , , , , | Comments (18)

Hindi Lubhang Mabigat

June 30, 2009

Sa aking huling paskil, sa huling talata nag-iwan ako sa inyo ng salitang “lagi nawa nyong damahin ang presensiya ng ating Panginoong Diyos.” Ang iba siguro sa atin ay nagtatanong kung talaga bang kasama natin ang ating Panginoon sa ating pang araw-araw na buhay. Kasama ba talaga natin Siya sa eskwelehan? sa trabaho? sa mall? sa panonood ng sine at sa kung saan saan at anu ano pang ating pinagkaka abalahan?

Sa bawat araw, sa bawat hakbang na ating ginagawa sa ating buhay ang ating Panginoon ay palaging nakaalalay sa atin, palagi Niyang ninanais na tayo ay palaging makasama saan man tayo magpunta. Mararamdaman natin ang Kanyang presensiya at mararanasan natin ang kakaibang kapayapaan, kahit na tayo ay nakikihalubilo lang sa ating mga kaibigan. Wala tayong dapat ikalungkot kahit na tayo ay nag-iisa. Kailangan lang matutunan nating damahin ang Kanyang presensiya saan man tayo magpunta dahil palagi Siyang naghihintay, at hindi lang sa simbahan kungdi, kahit saan at anumang oras ay pwede natin Siyang maramdaman.

“Bakit ba ganito, hindi na ako nawalan ng problema samantalang panay naman ang aking dasal sa Kanya?” tanong ni Belinda.

“E ano ba ang pinagka- iba ng hindi mo Siya kilala at ngayong kilala mo na Siya?” tanong ulit ni Belinda sa kanyang kaibigang si Auring.

“well, may problema pa rin tayo. Ang kaibahan lang ngayon, ay may tiyak tayong kasama sa lahat ng ating mga pinagdadaanan at dinadalang mabigat na problema.” sagot ni Auring.

Ang kabiguang nadarama ni Belinda ay nauwi sa pag-uusisa. “Ang ibig mong tukuyin ay ang Diyos”.

“Oo” sagot ni Auring.

“Ipa-pasa Niya ba ako sa darating kong eksams? Maaayos Nya ba ang hidwaan namin ng aking mommy?” tanong ni Belinda.

Maingat at buong paggalang na ipinaliwanag ni Auring ang pangako ng ating Panginoon na palaging nasa ating tabi sa anumang oras.

“Belinda, matagal na rin pala ang panahon na sinosolo mo ang pagpapatakbo mo ng iyong buhay, hayaan mo naman Siya ang magpatakbo ng iyong buhay para maiba naman.” dagdag ni Auring.

Kapag nadama natin sa ating buhay ang ating Panginoon, hindi lang nawawala ang ating problema kungdi nagkakaraon tayo ng ibang pananaw sa buhay. Ang ating Panginoon ay tuturuan tayong pagaanin ang ating mga mabibigat na dalahin. Ang lahat ng ating mga problema ay magiging magaan dahil nasa tabi natin Siya.

By sandi | Posted in Buhay Espiritwal, Maikling Kwento sa Tanging Yaman | Tagged , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Comments (42)