Sa totoo lang, ngayon lang ako nakaranas ng ganitong klaseng baha kahit na ang baha ay hindi iba sa akin, bata pa ako ay namulat na ako sa ganitong pangyayari ngunit ang katatapos na baha ay sadyang kakaiba sa aking mga naranasan..para bang may pinapahiwatig. Ito rin ay nagbigay sa akin noong una ng takot at pangamba. Salamat na lang at buo ang aking pagtitiwala sa ating Diyos.
Ang aming lugar (Pinagbuhatan) ay talagang sadyang bahain lalo na’t sa ganitong mga buwan at mataas ang tubig sa lawa ng laguna.
Kahit na ang mga mananakop na kastila ay naransan ito pagkatapos na unang magtayo ng simbahan dito sa aming lugar, ng maranasan ang ganitong pangyayari nilipat nila ang simbahan sa kabayanan ng pasig na ngayon ay may titulong Immaculate Conception Cathedral at kaya ang aming lugar ay tinawag na Pinagbuhatan dahil sa pinagbuhatan ng malaking simabahan. Konting history po.. 
Eto naman ang aking kwento baha:
Tatlong araw pagkatapos kong mai-post ang Liwanag sa Gitna ng Bagyo, naranasan ko ang ibang naisulat ko rito.
Sabado ng umaga habang naka-upo ako dito sa harapan ng aking computer ng biglang makadama ako ng malamig sa aking paanan, ng aking makita, isang umaagos na tubig mula sa biyak ng aming sahig na semento. Dali-dali akong tumayo at tinanggal ang mga kable sa aking computer at inilagay sa tingin ko ay hindi na aabot ang tubig baha. Nilipat ko rin ang aming tv, tv rack, sopa kung saan nakalagay ang aking computer at nilagay ko sa ibat-ibang plastic bag ang aking mga gamit.
Mag-tatanghalian na rin ng matapos ako sa aming pagtataas, sa mga oras na iyon wala pa rin tigil ang malakas na ulan pero naging kampante na ako na hindi na tataas ang tubig at aabutin ang lahat ng aming tinaas. Ngunit nagkamali ako, patuloy pa rin ang pagtaas ng tubig kaya nilipat ko muli sa pangalawang pagkakataon ang aming gamit sa mas mataas na lugar.. kinuha ko ang aming lamesang kainan at doon pinatong ang computer at tv.. kumuha ako ng mga monoblock chair at doon pinatong ang aming mga sofa. Pinatong namin sa apat na LPG tank na walang laman ang aming ref. sa pag-aakalang hindi na ito aabutin. Ang isa pang aking ina-aalala ng mga oras na iyon ay aking mga aso na malapit ng abuting ng tubig ang kanilang kinalalagyan, kaya kumuha ako ng katre at doon nilagay ang aking mga aso.
Alas Dos ng hapon wala pa rin tigil ang malakas na ulan, ang balat ng aking daliri sa paa at kamay ay kulubot na sa matagal na pagbabad sa tubig. Naka-ilang basong kape yata ako sa mga araw na iyon. Kailangan ko naman tulungan mag-taas ng kanilang gamit ang aking kapatid na nasa kabilang kalsada at ibang kamag-anak.
Alas-kuwatro ng makabalik ako sa aming bahay. Ganun pa rin kalakas ang ulan, hindi pa rin tumitigil ang pag-taas ng tubig at maagang nagdidilim ang buong paligid. Ang katreng pinaglalagyan ng aking mga aso ay inabot na ng tubig, walang tigil ang kanilang kahulan. Ang lamesang pinaglalagyan ng aming tv at computer ay malapit ng abutin ng tubig at ang ang LPG tank ay nagbabadyang lumutang at ilang sandali ay pwede nilang ibagsak ang aming Ref.
Kaya, wala na kaming pagpipilian kungdi ang ilagay ang aming gamit sa 2nd floor ng aming bahay. Ang mga gamit na hindi kasya sa hagdanan ay naiwan sa 1st floor at tuluyan ng nalubog ng tubig. Ang aking mga aso ay isa-isa kong pinalangoy at binuhat paakyat sa 2nd floor ng aming bahay at nilagay sa aking kuwarto.
Our house after one week
Ng sumapit ang gabi, ang buong paligid ay nabalot ng kadiliman dulot ng sama ng panahon at walang kuryente. Ang malakas na ulan ay humina at unti-unti na rin tumitigil ang pagtaas ng tubig. Tahimik na tahimik ng gabing iyon wari bang ang lahat sa aming lugar ay napagod sa pagsalba sa kanilang mga gamit. Ng gabing iyon, kami ay magkakasama lahat ng aming pamilya, mga aso at pusa sa 2nd floor ng aming bahay at sa aking pagtulog, ako ay umaasang sa aking pagka-gising wala na ang tubig bahang pumasok sa aming bahay.
Sa loob ng kalahating araw ng sabadong iyon umabot ng apat na pulgada ang lalim ng tubig sa loob ng aming bahay, sa kalsada ay limang pulgada ang lalim. Ang tubig baha ay nawala at naibalik ang kuryente sa amin lugar pagkatapos ng tatlong linggo.
children near our house and lived outside their house during the flood..
children who live near our home and stayed at the roof of their houses during the flood
May isang istorya ng isang “acorn nut” na nahulog sa loob ng isang lata at natabunan ng lupa. Dumaang ang mga araw, isang maliit na talbos ang sumibol at tumulak papalabas ng lupa. Ang bagong sibol na talbos ay kumuha ng tamang-tama sustansiya para siya ay lumago at mabuhay. Maraming taon ang dumaan, ang maliit na acorn na binalewala ang tigas ng lata ay naging isang malaking puno kung tawagin ay
nating namamalayan. Tayo ay nabubuhay dahil sa Kanyang dakilang pagmamahal at pagkalinga sa ating lahat. Hindi Niya pinangako na palaging bughaw ang kalangitan at hindi rin Niya pinangako na palaging sisikat ang araw, bagkus Kanyang pinangako na tayo ay Kanyang palaging sasamahan at kakalingain sa oras ng kadiliman at unos na sasapit sa ating buhay.
