“Lumago kang kilala Siya at malapit sa ating Diyos dahil Siya ang ating Tanging Yaman.”
May isang istorya ng isang “acorn nut” na nahulog sa loob ng isang lata at natabunan ng lupa. Dumaang ang mga araw, isang maliit na talbos ang sumibol at tumulak papalabas ng lupa. Ang bagong sibol na talbos ay kumuha ng tamang-tama sustansiya para siya ay lumago at mabuhay. Maraming taon ang dumaan, ang maliit na acorn na binalewala ang tigas ng lata ay naging isang malaking puno kung tawagin ay “oak tree”.
Araw-araw tayo ay nabibigyan ng hindi mabilang na pagkakataon para samantalahin na mag-simula muli. Ang bagong simula ay dumarating kapag may natapos na ibang pangyayari sa ating buhay. Kapag hinayaan natin ang ating mga kasalanan ay mawala sa ating mga puso, tayo ay nagkakaroon ng panibagong buhay kasama ang ating Panginoon. Tayo ay lumalago katulad ng isang mataas at matibay na puno, na nagsimula sa isang maliit na binhi.
Katulad ng isang maliit na binhi, tayo ay unti-unting lumalago ng hindi 
nating namamalayan. Tayo ay nabubuhay dahil sa Kanyang dakilang pagmamahal at pagkalinga sa ating lahat. Hindi Niya pinangako na palaging bughaw ang kalangitan at hindi rin Niya pinangako na palaging sisikat ang araw, bagkus Kanyang pinangako na tayo ay Kanyang palaging sasamahan at kakalingain sa oras ng kadiliman at unos na sasapit sa ating buhay.
“Minsan ang akala nating katapusan, ay siya palang umpisa pa lamang ng isang bagong simula.”- anonymous
