Author Archives: sandi

Ano ang Silbi?

April 16, 2010

Isa pong paalala para sa mga nais maglingkod sa ating bayan:

Ano ang silbi ng kapangyarihan
kung ito’y gagamitin lang sa mga maliliit, mahihina at walang kalaban-laban.
Ang kapangyarihan ay regalo mula sa Itaas,
hindi para gamitin sa mga mahihina at walang kalaban-laban,
kundi para magsilbi sa mga ito ng walang hinihintay na anumang kapalit.

Ano ang silbi ng karunungan,
kung ito’y gagamitin para manloko ng ating kapwa.
Ang karunungan ay regalo mula sa Itaas,
hindi para manloko ng ating kapwa,
kundi para turuan at gabayan sila.

Ano ang silbi ng pagiging mayaman,
kung lalo pang pahihirapan ang mga mga dukha.
Ang kayamanan ay regalo mula sa Itaas,
hindi para itambak sa baul at magpahirap ng kanyang kapwa
kundi para ibahagi sa mga dukha, maysakit, walang tirahan at nangangailangan.

Ang Kapangyarihan, Karunungan at Kayamanan ay regalo mula sa Panginoon,
kaya dapat lang na ingatan at gamitin sa tamang paraan.

Posted in Karapatan ng Bawat Nilikha | Tagged , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Comments (17)

Sa Isang Makipot na Daan

August 7, 2009

May isang babae ang biglang napatigil sa kanyang paglalakad sa isang makipot na daan. Ang daan na ito ay kilala sa kanyang maraming pangalan, minsan ito ay tinatawag na Buhay, Paglago, Pananampalataya, Kasiyahan… Ang babae ay nakatayo sa daan, may tinitignan sa hindi kalayuan.  Ang nakita nya ay napakalaki, isang nakakatakot na toro at ito ay nakaharang sa kanyang daraanan. Alam nya, na kung gusto nyang magpatuloy ang kanyang paglalakbay, kailangan nyang daanan ang malaking hayop na ito. Takot ang kanyang naiisip. Ilang oras na rin ang lumipas, nakatayo pa rin ang babae sa daan, tinitignan ang malaking toro, nagdadasal at umaasa na sana ito ay umalis sa kanyang daraanan para naman makapagpatuloy na siya sa kanyang paglalakbay. Ngunit, walang nagbago, maliban sa isang tinig na kanyang narinig, “Gawin mo ang lahat ng iyong makakaya para makapagpatuloy ka sa iyong paglalakbay.”

Iyon ang oras na huminga s’ya ng malalim, inipon ang kanyang lakas, at nagdesisyong alisin ang malaking toro sa daan. Alam n’ya na kung gagawin nya ito, kailangan n’yang tanggapin ang anumang kahihinatnan ng kanyang desisyon, masama man o mabuti. Dahil nabuo na ang kanyang desisyon na tanggapin ang responsibilidad kung anuman ang mangyari sa kanya, inalis n’ya sa kanyang puso at isipan ang pagdududa at takot, at siya’y naglakad patungo sa hayop, hinawakan ang sungay, at nagwika, ” Malaking toro! Kailangan mong umalis sa aking daraanan, kung hindi ay, ako ang iyong makakalaban.  Ano ang gusto mo sa dalawa?”

Hindi makapaniwala ang babae sa mga sumunod na nangyari. Ang malaking toro ay biglang na-upo sa daan at nagwika sa babae. “Bakit ba ang tagal mong makarating dito? Kanina pa ako nakatayo at naghihintay para bigyan ka ng masasakyan, Sumakay ka na sa aking likuran at ituro mo sa akin kung saan ka pupunta.”

wakas :)

sumulat:  anonymous

Ito po ay isang repost..orihinal kong nilathala sa aking lumang blog site noong March 13  2009, Nais ko muling ibahagi uli sa inyo lalo na sa mga hindi pa nakakabasa.

salamat po!

Posted in Buhay Espiritwal, Maikling Kwento sa Tanging Yaman | Tagged , , , | Comments (46)

Ang Saranggola

July 19, 2009

ito po ay repost entry: orihinal na nilathala noong April 15, 2009.

Maganda ang panahon, Banayad lamang ang ihip ng hangin.saranggola awards
Isang araw, may isang batang naisipang gumawa ng saranggola. Kumuha siya ng lumang dyaryo,  naghanap ng pira-pirasong kawayan, mahabang pisi atsaka niya binuo kung ano man ang nasa isip niyang itsura ng kanyang saranggola.

Sa kanyang kamay ay hawak niya ang pisi at kanyang ginawang saranggola, Dahan-dahan siyang tumakbo, habang ang kanyang saranggola ay unti-unti namang tumataas, ito ay tumaas ng tumaas. Pinalagwa pa niya ang pisi at ang saranggola ay umiindayog na para bang nagsasayaw sa kalawakan. Ito ay minsan lumiliko, nagpapaikot-ikot, biglang bumababa at babalik muli sa kanyang dating puwesto, pero madalas ito ay sumusunod sa ihip ng hangin.

Ang mukha ng bata ay napakasaya, may konting pagmamayabang sa kanyang nagawa. Hari ng kalawakan ang kanyang turing sa sarili habang minamaneho ang galaw ng saranggola. Minsan, nilalagwahan ang pisi pero minsan ito rin ay kanyang pinapaiksi. Sinasabayan ang takbo ng ihip ng hangin.

Sa hindi kalayuan, may binatilyong nakatambay ang nakamasid sa saranggola, pinagmamasdan ang matayog na lipad nito, ang mga nagagawa nito sa itaas. Sa kanyang panonood, may pumasok sa kanyang isipan, “dapat siguro ay gumawa ako ng aking saranggola, at paliparin ito katulad ng sa iba. Ang palayain ito sa kalawakan at hayaang itong sumunod sa ihip ng hangin..sa hangin ng buhay. Ang maging bata muli, at paliparin ito katulad ng kanilang ginagawa.”

Ang kuwentong ito ay muling nilagay bilang pagsali at pagsuporta sa ginaganap na “Saranggola blog awards ni Blue ng Hibang. Sali na rin po kayo!

Alintuntunin sa pagbibigay ng puna para sa Bloggers Choice:

  1. ito yung magkakamit ng may pinakaraming comment
  2. hindi kasama sa bibilangin ang naulit na puna o comment at sariling comment
  3. tanging bago o unique comment lang ang bibilanganin.
  4. Ang mga puna na papasok hanggang sa ika 31 ng Agosto 11:59PM, oras sa Pilipinas lamang ang bibilangin
Posted in Inspirasyon, Maikling Kwento sa Tanging Yaman | Tagged , , , | Comments (100)

Sa Ating Paglago

July 17, 2009

“Lumago kang kilala Siya at malapit sa ating Diyos dahil Siya ang ating Tanging Yaman.”

rainnyMay isang istorya ng isang “acorn nut” na nahulog sa loob ng isang lata at natabunan ng lupa. Dumaang ang mga araw, isang maliit na talbos  ang sumibol at tumulak papalabas ng lupa. Ang bagong sibol na talbos ay kumuha ng tamang-tama sustansiya para siya ay lumago at mabuhay. Maraming taon ang dumaan, ang maliit na  acorn na binalewala ang tigas ng lata ay naging isang malaking puno kung tawagin ay “oak tree”.

Araw-araw tayo ay nabibigyan ng hindi mabilang na pagkakataon para samantalahin na mag-simula muli. Ang bagong simula ay dumarating kapag may natapos na ibang pangyayari sa ating buhay. Kapag hinayaan natin ang ating mga kasalanan ay mawala sa ating mga puso, tayo ay nagkakaroon ng panibagong buhay kasama ang ating Panginoon. Tayo ay lumalago katulad ng isang mataas at matibay na puno, na nagsimula sa isang maliit na binhi.

Katulad ng isang maliit na binhi, tayo ay unti-unting lumalago ng hindi growing on you 5nating namamalayan. Tayo ay nabubuhay dahil sa Kanyang dakilang pagmamahal at pagkalinga sa ating lahat. Hindi Niya pinangako na palaging bughaw ang kalangitan at hindi rin Niya pinangako na palaging sisikat ang araw, bagkus Kanyang pinangako na tayo ay Kanyang palaging sasamahan at kakalingain sa oras ng kadiliman at unos na sasapit sa ating buhay.

“Minsan ang akala nating katapusan, ay siya palang umpisa pa lamang ng isang bagong simula.”- anonymous

Posted in Buhay Espiritwal, Maikling Kwento sa Tanging Yaman | Tagged , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Comments (30)

Ituon ang Iyong Isip

July 14, 2009

May isang istorya tungkol sa isang panang lumilipad patungo sa inasintang lugar ng kanyang amo. Maya-maya ang panang matuling gumagalaw ay biglang tumigil sa kalagitnaan ng kanyang paglipad para tignan kung gaano na kalayo ang kanyang narating, kung gaano kataas ang kanyang nililipad, kung gaano siya kabilis kumpara sa ibang pana at kung gaano siya kagandang lumipad. Ng ibalik na ng pana ang kanyang pokus sa lugar na inasinta, siya ay bumagsak sa lupa.

Ang malabis na pag-tuon natin sa ating sarili ay hindi makabubuti para marating natin ang hinahangad na layunin. Ito ay nagsisilbing kabaligtaran ng kababaang-loob, at pagkilos na kasama ang ating Panginoon.

Ilang beses na ba nating kinumpara ang ating sarili sa iba at sukatin ang ating tagumpay at pag-bagsak ayon sa buhay ng iba? Ang ganitong gawain ay hindi gusto ng ating Panginoon. Ang Kanyang dahilan kung bakit ayaw Niyang ikumpara natin ang ating sarili sa iba ay dahil ang Kanyang mga plano sa ating buhay ay iba-iba. Kung may gusto tayong alamin tungkol sa ating buhay, marapat lamang na Siya ay ating lapitan at kausapin.

Kung ating susuriin ang ating mga sarili, kailangan natin tignan ang ating mga puso, siguruhin natin na tayo ay naglalakad ng may pagtitiwala at pagkadalisay patungo sa Kanya.

Hinihikiyat Niya rin tayong gamitin ang lahat ng ating mga talento, regalo at narating sa buhay para sa Kanyang ikararangal. Dahil sa panahon natin ngayon, sa ating kasalukuyang sistema ng buhay, marami sa ating ang nabubuhay bilang profitsyunal imbes na proffesional.

Ang gantimpala ng isang ganap na Kristiyanong buhay kapag inalay natin ang ating buhay sa ating Panginoon at ibang tao, tayo ay makatatangap ng isang masasabi nating totoong kaligayahan at katuparan. Habang hinahawakan naman natin ang ating sariling buhay at nagiging maka-sarili tayo sa ating hangarin at kagustuhan, tayo ay nagiging kahabag-habag.

Sinusuri man nating ang ating mga puso o ginagamit ang talento at regalo na bigay ng ating Diyos. Marapat lamang na lagi nating ituon ang ating isip at puso sa Kanya. Tanungin natin Siya kung ano ang Kanyang plano sa ating buhay dahil Siya ang ating Tanging Yaman.

Posted in Buhay Espiritwal, Maikling Kwento sa Tanging Yaman | Tagged , , , , , , , , , , , , , , | Comments (20)

Sa Bawat Pagtatapos ng Araw

July 12, 2009

Madalas, tayo ay nagmamadaling magdasal bago kumain, bago mag-umpisa ng ating kanya-kanyang trabaho, bago nating subukan ang isang bagay na ngayon pa lang nating gagawin o bago umalis papunta sa isang malayong paglalakbay. Ninanais lagi nating makapag-umpisa sa tamang hakbang, kaya hinihingi lagi natin sa ating Panginoon na tayo ay Kanyang tulungan, protektahan at pagpalain. Ngunit minsan, nakakalimutan nating magdasal sa bawat pagtatapos ng ating araw-araw na gawain, paglalakabay at trabaho.

Ang dasal natin sa oras na ito ay pinagbubugkos ang ating mga gawa at dinadala tayo na kilalanin ng buong buo ang ating mga natanggap mula sa Kanya na ating pinakiusap. Imbes na dasal ng petisyon sa pagtatapos ng araw, gawin naman natin ito ay maging dasal ng pasasalamat at pagpupuri sa Kanya.

Ang malaman natin na ang ating Panginoon ay kasama natin ngayon at bukas ay muli nanaman natin Siyang kasama, ay mararating natin ang bawat gabi ng may kapayapaan, kalayaan at may kasiyahan.

Isang Mapagpalang Gabi Po sa Inyo!

Posted in Buhay Espiritwal | Tagged , , , , , , , , , , , , , , | Comments (29)

Sa Bawat Umaga

July 10, 2009

Ang bawat umaga ay may hatid laging bago sa pagsisimula ng bawat araw. Ang mga ibon ay humuhuni ng kanilang mga pang-umagang awitin. Ang araw ay unti-unting sumisilip sa kanyang pinagtataguan. Sa pagsibol ng bagong araw, may bagong kamalayan na ang Kanyang mga kamay ay may ginagawa sa ating puso at buhay. Ang kahapon ay tapos na, Ang bukas ay isang araw pa, Ngunit ang ngayon ay may hatid na bagong simula.

“O Panginoon, sa bukangliwayway, dinidinig Mo ako; sa bukangliwayway, sa’yo ako dumudulog, naghihintay at nanabik.”- salmo 5:4

Ang ating Panginoon ay palagi tayong inaanyayahan na maglaan ng oras para sa Kanya bago nating harapin ang mga pang araw araw nating ginagawa. Hinihikayat Niya tayong unahin muna Siyang lapitan bago ang lahat.

Bakit? Dahil kailangan natin Siya. Ang malaman nating kailangan natin Siya ay napakabuti para simulan ang bawat araw.

Katulad din ng isang masarap na tulog na nagpapalakas sa ating katawan, ang tahimik na oras kasama Siya sa bawat pagsisimula ng araw ay nagpapasigla ng ating mga pang araw araw nating gawain. Ang simulan ang bawat araw na kasama Siya ay makakagawa ng isang pagbabago sa pagitan ng nasayang na araw at araw na masasabi nating “well lived”.

Anuman ang nangyari kahapon, meron kang ngayon. Ito ay regalo mula sa Kanya. Buksan nyo ang inyong mga puso sa isang tahimik na sandali na kasama Siya.

Nawa’y ang paskil na ito ay makatulong sa inyo para makilala Siya ng lubusan, paginhawahin ang inyong isipan at pasiglahin ang inyong mga puso.

“All the troubles of life come upon us because we refuse to sit quietly for a while each day in our rooms.” -Blaise Pascal

Isang Araw na Maganda po sa inyo- sandi

Posted in Buhay Espiritwal | Tagged , , , , , , , , , , , , | Comments (10)

Simpleng Kikay

July 8, 2009

Ang post na ito ay bilang suporta kay Rhona a.ka. Kikayness ng kofistain.com sa kanyang pa kontes at sa pagdiriwang ng kanyang berdey.

Kaladkarin po kasi ako kaya palagi ako sa mga pakontes. Kaya huwag na po kayong magtaka kung bakit pakontes nanaman ang post ko. :) (Hindi  ako pwedeng mag commnet sa post na ito)

Wu s Kikay?..hmmmm! Wala akong masyadong masasabi kay Kikay, napapansin ko lang kapag pupunta ako sa kanyang blog ay tungkol sa pag-ibig ang pinag-uusapan..kaya minsan, wa ako macomment! First time kong mag-comment ay na silya eletrika pa ako..hanggang ngayon convicted pa rin ako. hahaha

kikay 3

Kung pagbabasehan ko ang kanyang mga sinulat, Si Kikay ay napakabuting tao, mapagmahal na anak, tapat na kaibigan, na handa kang ipaglaban kahit kanino. Kung pag-ibig naman ang pag-uusapan, natural lamang sa isang tao ang magmahal ng totoo, ang ibigay ang lahat para sa kanyang minamahal. Kasalanan ba nya ‘yon? Kaya, minsan nauunawaan ko siya kung bakit ganun na lang siyang magsulat tungkol sa kanyang nakaraan. Pag-ebeg nga naman oh!

Darating din ang araw na matatagpuan din Kikay ang kanyang Prince Charming pero bago ako magtapos,  Baka kasi hindi napapansin ni Kikay na mayroon siyang secret admirer sa lugar kung saan madalas siyang nagpupunta…..

……..

……..

……..

…….

…….

Matagal na siyang naka-upo at nag-iisip…hmmm..isip-isip..hmmm

Kontes of kikay

Peace and All Good to you Kikay and also to your family.

Posted in Uncategorized | Comments (111)